2. Modele emisji - rozliczenia za reklamę

Podstawową wiedzą, jaką powinien posiadać zarówno każdy webmaster jak i reklamodawca, wkraczając na drogę reklamy internetowej, jest zrozumienie modelów emisji, oraz związanych z nimi skrótów. Mając takie dane, może on dopasować reklamę do możliwości własnej strony.

W reklamie sieciowej wyróżniamy następujące modele :

» CPC (ang. Cost Per Click) - jest to najpopularniejszy model, stosowany między innymi przez Google AdSense. Przy Cost Per Click webmaster wynagradzany jest za każde kliknięcie w reklamę. Cena każdego kliknięcia jest ustalana między reklamodawcą, a programem partnerskim. Model ten dobrze sprawuje się tam, gdzie wymagane jest maksymalizowanie liczby nowych użytkowników dla witryny internetowej. Do takiej reklamy są skłonne małe i średnie koncerny, zajmujące się głównie budową marki wokół własnego systemu (produktu) konsumenckiego. Reklama ta jest także chętnie widziana przez firmy usługowe (np. branża turystyczna), którym zależy na pozyskaniu nowych klientów poprzez strony internetowe (sprzedaż wycieczek).

» CPM (ang. Cost Per Mile) - w modelu Cost Per Mile, opłata jest pobierana za każde 1000 emisji (wyświetleń) reklamy. Głównym zadaniem tego typu reklamy jest chęć kreowania marki w umyśle odbiorcy. Taka forma reklamy jest dość kosztowna, dlatego też decydują się na nią większe korporacje. Model ten jest najkorzystniejszy dla dużych serwisów.

» FF (ang. Flat Fee) - formą najchętniej wybieranych przez webmasterów mniejszych serwisów jest model Flat Fee. W odróżnieniu od powyższych modeli FF jest niezależny od ilości kliknięć, bądź impresji. Przy zakupie tej wersji reklamy, reklamodawca ponosi koszty z tytułu czasu jej emisji, wyrażonej w dniach, tygodniach lub miesiącach. Przed zakupem reklamodwaca uzyskuje informacje o szacowanej liczbie odsłon reklamy w danym serwisie. Dzięki temu może on podjąć decyzję o opłacalności tego modelu dla założonej kampanii.

» CPA (ang. Cost Per Action) - reklamodawca płaci za wykonaną akcję. Model ten jest chętnie widziany przez webmasterów serwisów tematycznych o średnim i dużym poziomie oglądalności. Schemat ten opiera się na trzech frazach :
»» Użytkownik ogląda reklamę ,
»» Jeżeli reklama wzbudzi zainteresowanie użytkownika, ten klika w nią ;
»» Użytkownik dokonuje rejestracji (ang. Pay Per Lead) lub składa zamówienie na wybraną usługę, bądź produkt (ang. Pay Per Sale).

Naliczenie wynagrodzenia następuje w momencie, gdy internauta pomyślnie wykona trzecią frazę. Niekoniecznie fraza ta musi występować w jednej sesji przeglądarki, gdyż zazwyczaj na komputerze użytkownika zapisywane są pliki cookie, które pomagają zapamiętać id webmastra polecającego produkt. Niekiedy pliki cookie wspomagane są również bazami SQL gromadzącymi adresy IP użytkowników przez dany okres (zazwyczaj 30 dni). Takie podejście jest zabezpieczeniem w przypadku, gdy użytkownik blokuje zapisywanie ciasteczek.

Cena w tym modelu jest zależna od ustaleń z indywidualnym klientem. Webmaster zazwyczaj wynagradzany na podstawie ustalonego procentu ze sprzedaży, bądź zysków.

2.1. Niestandardowe modele cenowe